Waar te beginnen als niets vaststaat? Dat was de uitdaging in het begin van deze 'werkweek'. Muzikaal is dat geen probleem. De meeste muziek die gemaakt wordt, is geïmproviseerd. Het vastleggen ervan is lastiger. De lege ruimtes in de gebouwen waar wij verblijven, galmen enorm. De opnamestudio is daarom 'droog' gemaakt met tapijttegels die technicus Martyn Heyne opscharrelde. 

Greg Haines doet dat anders. De piano staat in een halletje elders in het pand. De plek waar de akoestiek het beste leek. Of het minst slecht, zo u wilt. Maar juist daar staan nu alle deuren open om de galm van de verschillende ruimtes te gebruiken. Er hangen microfoons boven de piano maar ook in de ruimte er achter. Er wordt gespeeld, teruggeluisterd, rondgelopen, nagedacht, met spullen geschoven, opnieuw gespeeld. De muzikanten zien werken is even mooi als de resultaten van hun harde werk. 
Ondertussen gieren er dagelijks straaljagers vlak over onze werkplek. Ook dat geluid vindt zijn plek in de opnames. 


Luistersessie Piiptsjilling

Er is ook tegenslag. Peter Broderick is ziek thuis in Berlijn. Daarom worden er via internet geluidsbestanden uitgewisseld waar Peter thuis mee aan de slag gaat zodra hij weer beter is. Ook dat is improviseren. Dat op afstand werken was van begin af aan al de bedoeling. Vooral Greg Haines, Peter Broderick en Nils Frahm zijn continu op tournee en niet vaak lang op één plek. Het maakt het project nog ruimtelijker.
Na deze week worden er tot de voorstellingen die we tijdens Into The Great Wide Open gaan doen, nieuwe muziekstukken geschreven en reeds gemaakte bijgewerkt, gemixed en bediscussieerd. En eigenlijk willen we na september meer samen gaan doen.

Videomakers Douwe Dijkstra, Jules Verhulst en Coen Huisman wandelen de hele dag door met camera's op hun schouder het eiland over en schieten uren aan beeldmateriaal voor het visuele deel van het project. 's Avonds worden de beelden met beamers in de opnamestudio afgespeeld terwijl Piiptsjilling opnames maakt. 
Ruimtes die het ene moment leeg zijn, worden omgetoverd tot studio en zijn plots vol bedrijvigheid.


Rutger Zuydervelt in beamerlicht

Langzaamaan trekt de groep naar elkaar toe en wordt er op elkaars werk gereageerd. Er worden ideeën uitgewisseld en er wordt voorzichtig gesproken over de inhoudelijke invulling van de voorstellingen tijdens het festival. Het belooft veel goeds.

Verder lezen