
Muziek
Greg Freeman
Zeer belezen cowboy swingt alsof hij zojuist God heeft gezien
Je kunt je Greg Freeman gemakkelijk als muppet voorstellen – zo wiebelig beweegt hij zich door zijn eigen liedjes. Als 'Curtain’ richting de zeven minuten swingt, klinkt het alsof Dr. Teeth and the Electric Mayhem zich bij het gezelschap heeft gevoegd. Maar achter de slacker-achtige nonchalance van de alt-countrymuzikant uit het verre noorden van Vermont gaat een literaire wereld schuil. Freemans teksten zijn net neogotische romans, meestal in rock-'n-roll-vorm, maar soms ook als gepijnigde, Springsteeneske ballades. Terwijl hij kermt en kraait over stakende brandweermannen en het jaar 1816, toen een vulkaanuitbarsting voor een 'jaar zonder zomer' zorgde, blijven wij stug headbangen.










