Elk jaar kiezen we een invalshoek die als een rode draad door de kunstprogrammering loopt. Het brengt de verschillende onderdelen bij elkaar en voegt een context of nieuw perspectief toe aan de verzameling van artistieke uitingen. Deze rode draad geven we vooraf als inspiratiebron mee aan de kunstenaars die voor ons een nieuw werk realiseren. Voor 2026 stellen we WAN/ORDE centraal. Tien geselecteerde makers begeven zich in het troebele grensgebied tussen structuur en destructie, ritme en anarchie.
2026: WAN/ORDE
Chaos en orde - twee begrippen die ons voortdurend omringen. We bouwen systemen, wetten en structuren om grip te krijgen op het leven, maar even vaak lopen die uit de hand. Wat op het eerste gezicht ontregelend lijkt, blijkt vaak een voedingsbodem voor verandering en vernieuwing.
Chaos is niet louter destructief. De Grieken zagen het juist als oertoestand: een gapende leegte waaruit kosmos, de geordende wereld, geboren werd. Chaos was geen probleem dat moest worden opgelost, maar de ruimte waaruit orde zich kon ontvouwen.
Ons denken laat zich niet losmaken van die drang naar structuur. Het menselijk brein gaat in alles op zoek naar patronen: we vinden de gulden snede in schelpen, beschrijven hoe verschillende soorten cicaden hun broedcyclus baseren op priemgetallen en bouwen simulaties om de beweging van zwermen vogels te analyseren. Of het nu gaat om modellen en formules in de wetenschap, principes en wetten in de filosofie, of levensregels in religie, we proberen constant de ongrijpbare werkelijkheid om ons heen te ordenen .
Maar artistiek werkt het vaak anders. We zoeken creativiteit op door ‘out of the box’ te denken of te ‘brainstormen’ - het loslaten van vaste denkpatronen en regels, om de geest vrij te laten waaien. Duitse filosoof Theodore Adorno stelde dan ook dat het de taak van de kunst is om chaos in de orde te brengen.
Chaos is niet louter destructief. De Grieken zagen het juist als oertoestand: een gapende leegte waaruit kosmos, de geordende wereld, geboren werd. Chaos was geen probleem dat moest worden opgelost, maar de ruimte waaruit orde zich kon ontvouwen.
Ons denken laat zich niet losmaken van die drang naar structuur. Het menselijk brein gaat in alles op zoek naar patronen: we vinden de gulden snede in schelpen, beschrijven hoe verschillende soorten cicaden hun broedcyclus baseren op priemgetallen en bouwen simulaties om de beweging van zwermen vogels te analyseren. Of het nu gaat om modellen en formules in de wetenschap, principes en wetten in de filosofie, of levensregels in religie, we proberen constant de ongrijpbare werkelijkheid om ons heen te ordenen .
Maar artistiek werkt het vaak anders. We zoeken creativiteit op door ‘out of the box’ te denken of te ‘brainstormen’ - het loslaten van vaste denkpatronen en regels, om de geest vrij te laten waaien. Duitse filosoof Theodore Adorno stelde dan ook dat het de taak van de kunst is om chaos in de orde te brengen.
Chaos is niet louter destructief. De Grieken zagen het juist als oertoestand: een gapende leegte waaruit kosmos, de geordende wereld, geboren werd. Chaos was geen probleem dat moest worden opgelost, maar de ruimte waaruit orde zich kon ontvouwen.
Ons denken laat zich niet losmaken van die drang naar structuur. Het menselijk brein gaat in alles op zoek naar patronen: we vinden de gulden snede in schelpen, beschrijven hoe verschillende soorten cicaden hun broedcyclus baseren op priemgetallen en bouwen simulaties om de beweging van zwermen vogels te analyseren. Of het nu gaat om modellen en formules in de wetenschap, principes en wetten in de filosofie, of levensregels in religie, we proberen constant de ongrijpbare werkelijkheid om ons heen te ordenen .
Maar artistiek werkt het vaak anders. We zoeken creativiteit op door ‘out of the box’ te denken of te ‘brainstormen’ - het loslaten van vaste denkpatronen en regels, om de geest vrij te laten waaien. Duitse filosoof Theodore Adorno stelde dan ook dat het de taak van de kunst is om chaos in de orde te brengen.
